Hospicjum

Wsparcie socjalne

Zakres pomocy społecznej dostępnej dla przewlekle chorego dziecka przebywającego w domu

Problem niepełnosprawności obejmuje wszystkie aspekty funkcjonowania człowieka ujmowanego holistycznie i dotyka wielu obszarów występujących podczas całego życia:

  • dostępu do informacji i kultury,
  • usług rekompensujących ograniczenia funkcjonalne i umożliwiających maksymalną niezależność życiową w środowisku,
  • specjalnej oraz wczesnego psychopedagogicznego wspomagania rozwoju,
  • zdrowotnej wraz z rehabilitacją leczniczą,
  • społecznej,
  • społecznego,
  • chronionego.

Karta Praw Osób Niepełnosprawnych

Jednym z podstawowych dokumentów dotyczących osób niepełnosprawnych jest Karta Praw Osób Niepełnosprawnych. To ogólny akt, który nie jest źródłem prawa i nie gwarantuje konkretnych uprawnień, można jednak powoływać się na niego jako oficjalny akt uchwalony przez Sejm RP. Podkreśla prawa osób niepełnosprawnych do życia w świecie pozbawionym przejawów dyskryminacji, w warunkach przyjaznych i dostosowanych do ograniczeń, jakie niesie niepełnosprawność.

Pełne brzmienie Karty: http://www.niepelnosprawni.gov.pl/container/uprawnienia-osob-niepelnosprawnych/Karta%20Praw%20Osob%20Niepelnosprawnych.pdf

Orzeczenie o niepełnosprawności

Z różnych form pomocy oraz uprawnień pozwala korzystać otrzymanie orzeczenia o niepełnosprawności. Należą do nich:

Orzecznictwo o niepełnosprawności uwzględnia fizyczne, psychiczne jak i społeczne aspekty funkcjonowania człowieka. Postępowanie orzecznicze realizują: powiatowe/miejskie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności – jako pierwsza instancja oraz wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności – jako druga instancja.

Podstawą uznania osoby, która nie ukończyła 16 roku życia za niepełnosprawną jest ustalenie, że: ma naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną; przewidywany okres trwania upośledzenia stanu zdrowia przekracza 12 miesięcy oraz wymaga zapewnienia jej całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu.

Niepełnosprawność dziecka orzeka się na czas określony, jednak na okres nie dłuższy niż do ukończenia przez dziecko 16 roku życia. Więcej o możliwościach i procedurach związanych z otrzymaniem orzeczenia o niepełnosprawności: http://www.niepelnosprawni.gov.pl/art,13,instytucje-orzekajace-procedury-orzekania-tryb-i-zasady 

Rehabilitacja

Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności powinno również zawierać wskazania do szeroko pojętej rehabilitacji. Mają one pomóc w ukierunkowaniu działań osoby niepełnosprawnej lub jej opiekunów. Zgodnie z ustawą wskazania te powinny dotyczyć między innymi:

  • stałego codziennego współudziału opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji;
  • stałej lub długotrwałej opieki bądź pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji;
  • do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju (w celu określenia normatywnego metrażu w trakcie ubiegania się o dodatek mieszkaniowy).

Rehabilitacja społeczna osób niepełnosprawnych

Program pomocowy Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Według ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej rehabilitacja niepełnosprawnych oznacza zespół działań: organizacyjnych, leczniczych, technicznych, psychologicznych, szkoleniowych, edukacyjnych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia, przy współudziale tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej. Pomoc udzielana ze środków PFRON przez PCPR/MOPS polega na:

  • likwidacji barier architektonicznych, technicznych i w komunikowaniu się, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych;
  • uczestnictwa osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w turnusach rehabilitacyjnych;
  • w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze, przyznawane osobom niepełnosprawnym na podstawie odrębnych przepisów;
  • warsztatów terapii zajęciowej

Więcej informacji o możliwościach uzyskania wsparcia ze strony PFRON: http://www.pfron.org.pl/ 

Dofinansowanie z NFZ

O dofinansowanie przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych można się także ubiegać w Narodowym Funduszu Zdrowia. Więcej informacji o procedurze uzyskiwania dofinansowania:

http://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/zalatw-sprawe-krok-po-kroku/jak-zrealizowac-zapotrzebowanie-na-srodki-pomocnicze-i-ortopedyczne/

Wsparcie instytucjonalne

Dzieciom niepełnosprawnym oraz ich opiekunom przysługuje wsparcie ze strony instytucji pomocy społecznej. Udzielają go:

  • ośrodki wsparcia (środowiskowe domy samopomocy, dzienne domy pomocy, noclegownie, ośrodki opiekuńcze)
  • domy pomocy społecznej (DPS)
  • powiatowe centra pomocy rodzinie (PCPR)
  • regionalne ośrodki polityki społecznej (ROPS)
  • ośrodki pomocy społecznej (OPS)
  • placówki specjalistycznego poradnictwa, w tym rodzinnego
  • ośrodki interwencji kryzysowej

Więcej informacji:

http://www.mpips.gov.pl/pomoc-spoleczna/instytucje-pomocy-spolecznej/jednostki-organizacyjne/

Świadczenia pieniężne

Prawo do świadczeń pieniężnych przysługuje osobom i rodzinom, których posiadane dochody nie przekraczają kryteriów dochodowych ustalonych w oparciu o próg interwencji socjalnej.

Kryteria przyznawania świadczeń:

http://www.mpips.gov.pl/pomoc-spoleczna/formy-udzielanej-pomocy/kryteria-przysnawania-swiadczen/

Karta parkingowa dla niepełnosprawnych

Karta parkingowa przysługuje osobom niepełnosprawnym i uprawnia do parkowania w miejscach wyznaczonych dla samochodów osób niepełnosprawnych (tzw. kopertach). Więcej informacji o procedurze uzyskiwania karty parkingowej i uprawnieniach z tego wynikających:

http://www.niepelnosprawni.gov.pl/p,95,karta-parkingowa

Edukacja dzieci niepełnosprawnych

Dzieci i młodzież niepełnosprawna mają prawo do pobierania nauki we wszystkich typach szkół, zgodnie z indywidualnymi predyspozycjami, potrzebami rozwojowymi oraz edukacyjnymi (art. 70 Konstytucji RP i art. 1, pkt 1, Ustawy o systemie oświaty z 7 września 1991 roku, Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 i Dz.U. z 1996 r., nr 67, poz. 329).

Mają również prawo do:

  • skorzystania z pomocy materialnej, w tym także stypendium socjalnego;
  • studiowania poza swoim kierunkiem podstawowym, na dowolnej liczbie kierunków lub dowolne przedmioty także w różnych uczelniach, jeśli wypełnia wszystkie obowiązki związane z tokiem studiów na kierunku podstawowym;
  • uzyskania urlopu od zajęć na uczelni w trybie i na zasadach określonych w regulaminie studiów;
  • nieodpłatnego wyposażenia i oprzyrządowania stanowiska ucznia w szkole;
  • zwolnienia z nauki drugiego języka w przypadku, kiedy dziecko cierpi na wadę słuchu (Rozporządzenie. MEN z dn. 7 września 2004 r.);
  • przystąpienia do sprawdzianu, egzaminu gimnazjalnego, maturalnego lub innego w warunkach i formie dostosowanych do potrzeb indywidualnych oraz potrzeb psychofizycznych ucznia (paragraf 34, 55, 105, Rozporządzenie MEN);
  • uzyskania opinii bądź orzeczenia w sprawach dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb psychofizycznych ucznia, na przykład zwolnienia dziecka z wadą słuchu lub głęboką dysleksją z nauki drugiego języka obcego oraz dostosowania formy i warunków przystępowania do sprawdzianu bądź egzaminu (Rozporządzenie. MEN z dn. 11 grudnia 2002 r.);
  • dostosowania treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych ucznia (art. 1, pkt 4 Ustawy o systemie oświaty);
  • korzystania do bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu na zajęcia do szkół podstawowych, gimnazjów lub specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży, wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, dla dzieci z głębokim upośledzeniem umysłowym, realizujących obowiązek szkolny (art. 17, ust. 3a Ustawy o systemie oświaty);
  • korzystania z opieki i pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz specjalnych form pracy dydaktycznej (art. 1, pkt 4, 5a Ustawy o systemie oświaty);
  • dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb, w przypadku gdy poradnia specjalistyczna stwierdza u dziecka specyficzne trudności w uczeniu się, uniemożliwiające sprostanie tym wymaganiom (art.1, pkt 4 Ustawy o systemie oświaty);
  • dostosowanych wymagań egzaminacyjnych (standardów) dla uczniów niewidomych, słabo widzących oraz dla osób niesłyszących i słabo słyszących (Rozporządzenie MEN z dn. 10 sierpnia 2001 r.);
  • wydłużenia każdego etapu edukacyjnego przynajmniej o jeden rok (Rozporządzenie MEN z dn. 21 lutego 2002 r.);
  • nieodpłatnego zakwaterowania w internacie specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego;
  • przeniesienia do innej szkoły wyższej, w tym także zagranicznej, za zgodą dziekana wydziału uczelni przyjmującej, jeżeli wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów;
  • studiowania według indywidualnego planu i programu studiów na zasadach ustalonych przez radę wydziału lub inny organ wskazany w statucie uczelni;
  • skorzystania z ulgi w opłatach za przejazdy środkami komunikacji miejskiej.

Dziecko niepełnosprawne w edukacji to uczeń lub wychowanek, który na skutek posiadanych deficytów rozwojowych lub zdrowotnych posiada szczególne potrzeby edukacyjne. Diagnozę oraz szczegółowe określenie potrzeb edukacyjnych dziecka, wraz ze wskazaniem, jaki rodzaj edukacji jest dla niego najbardziej odpowiedni, zawiera orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydawane przez zespół orzekający odpowiedniej poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Więcej informacji o kształceniu specjalnym: https://men.gov.pl/pl/zwiekszanie-szans/ksztalcenie-specjalne

end faq

Ogromnym wsparciem dla osób niepełnosprawnych i ich rodzin są działania organizacji pozarządowych. Baza i wyszukiwarka organizacji pozarządowych: http://bazy.ngo.pl/