O Światowych Dniach Chorego na Świecie i na Pomorzu

Po raz czternasty obchodzimy Światowy Dzień Chorego. Także na Pomorzu jego obchody stały się okazją do spotkania różnych środowisk zatroskanych o pacjentów i ich rodziny. Aby zrozumieć fenomen tego dnia, dobrze jest poznać jego historię i przyjrzeć się jego owocom.

Powrót do dobrych tradycji

Medyczna i religijno-duchowa troska o chorego człowieka były ze sobą związane od początków chrześcijaństwa. Zakonne infirmerie, szpitale w średniowiecznych miastach prowadzone przez kapituły katedralne, czy bractwa religijne odpowiedzialne za szpitale były przestrzeniami współpracy w służbie zdrowia. Gwałtowny rozwój medycyny, zmiany społeczne i filozoficzno-kulturowe rozdzieliły i oddaliły od siebie medycynę i religię. XX wiek, nacechowany z jednej strony dynamicznym rozwojem wiedzy medycznej, był czasem powrotu do holistycznej wizji osoby ludzkiej. Troska  o całego człowieka, o jego emocjonalne, duchowe i religijne potrzeby stała się wyzwaniem dla wielu. W tych poszukiwaniach aktywnie uczestniczyli zarówno teologowie, jak i przedstawiciele nauk szczegółowych: medycyny i psychologii. Dzięki nim, nie ma dzisiaj wątpliwości, że pomagając człowiekowi, trzeba wziąć pod uwagę każdy wymiar jego życiowych potrzeb, które wiążą się z psycho-fizyczno-duchową naturą człowieka. W tę swiadomość wspólnej troski wspisuje się zaangażowanie Kościoła we współpracę ze służbą zdrowia.

Osobiste doświadczenie i spotkanie z cierpiącymi

Światowy Dzień Chorego to pomysł Jana Pawła II. Podobnie jak inne inicjatywy duszpasterskie (światowe dni młodzieży, światowe dni rodzin), rodziły się one nie zza biurka, ale z kontaktu z ludźmi. Dzień Chorego był owocem spotkań z chorymi, ale bardziej jeszcze wiązał się z doświadczeniem cierpienia Karola Wojtyły. Młody i wysportowany Papież stał się w 1981 roku walczącą o życie ofiarą zamachu i pacjentem przebywającym wielokrotnie w szpitalu. Po rekonwalescencji jeszcze bardziej zbliżył się do chorych, rezerwując dla nich pierwsze miejsca na audiencjach, pielgrzymkach i spotkaniach. Wreszcie w liście z 13 maja 1992 roku, adresowanym do przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, kard. Fiorenzo Angeliniego, ustanowił Światowy Dzień Chorego, wyznaczając na obchody 11 lutego, wspomnienie objawienia Maryi w Lourdes. Ogólnoświatowe obchody tego Dnia odbywają się co roku w którymś z sanktuarium maryjnych na świecie.

Ustanawiając Światowy Dzień Chorego Jan Paweł II stwierdził, że: "Ma on na celu uwrażliwienie katolickich instytucji działających na rzecz służby zdrowia oraz społeczności świeckiej na konieczność zapewnienia lepszej opieki chorym; pomagania chorym w dowartościowaniu cierpienia na płaszczyźnie ludzkiej, a przede wszystkim na płaszczyźnie nadprzyrodzonej; włączenie w duszpasterstwo służby zdrowia wspólnot chrześcijańskich, rodzin zakonnych i popieranie coraz cenniejszego zaangażowania wolontariatu..."

Historia Światowych Dni Chorego

Po raz pierwszy Dzień Chorego obchodzono w 1993, a uroczystości odbyły się w Lourdes i w Rzymie. W kolejnym roku miejscem centralnych obchodów była Częstochowa (Polska,1994). W kolejne lata obchody Dnia Chorergo odbywały się w Jamusukro, (Wybrzeże Kości Słoniowej, 1995), w Guadalupe (Meksyk, 1996), w Fatimie (Portugalia,1997), w Loreto (Włochy, 1998), w Harissa (Liban, 1999), a w roku jubieleuszowym w Rzymie (Włochy, 2000). W XXI wieku obchody centralne odbyły się w Sydney (Australia, 2001), w Vailankamy (Indie, 2002), w Waszyngtonie (USA, 2003), w Lourdes (Francja, 2004), i w Jaunde (Kamerun, 2005). Tegoroczny Dzień Chorego ma za miejsce centralnych obchodów sanktuarium maryjne w Adelajdzie (Australia, 2006).

Poprzez spotkania modlitewne i sympozja naukowe, a także wydarzenia kulturalne i oświatowe, podkreśla się wspólną troskę o ludzi chorych i o ich opiekunów, nazywanych służbą zdrowia. Każdego roku są ogłaszane Papieskie Orędzia na Światowy Dzień Chorego, a różnorodność tematów podejmowana w orędziach papieskich wskazuje na to, że każda dziedzina wiedzy medycznej jest ważna i potrzebna w trosce o cierpiącego człowieka. Ubiegłoroczne orędzie było poświęcone tematyce HIV i AIDS. Tegoroczne orędzie Papieża Benedykta XVI dotyczy szczególnie problemów pacjentów chorych umysłowo.
Zobacz: Orędzia papieskie

Dzień Chorego w Archidiecezji Gdańskiej

Papieskie Orędzia i Centralne obchody  to nie wszystko. Ważnym celem Dnia Chorego jest również przeżywanie swoistej wspólnoty różnych instytucji na poziomie regionów i diecezji. Tę inicjatywę podejmuje od lat Archidiecezja Gdańska i służba zdrowia Województwa Pomorskiego. Wyjątkowe były obchody Dnia Chorego w 2001 roku, kiedy do Gdańska zawitał kardynał Fiorenzo Angelini, współtwórca tego projektu. Doskonała współpraca Akademii Medycznej, Kościoła Gdańskiego i innych środowisk zatroskanych o chorego człowieka zaowocowały odwiedzinami u chorych, sesją naukową oraz serią spotkań modlitewnych i kulturalnych. Wśród wykładowców sesji głos zabierali: przedstawiciel Watykanu – Kardynał Fiorenzo Angelini, Profesor Stefan Chwin z UG, Prof. Janina Suchorzewska i Prof. Stefan Raszeja z AMG, a także Ks. dr Henryk Hoser – misjonarz z Rwandy. Ten wykładowca – ksiądz i lekarz – opisywał dramatyczny podział na świat posiadających dostęp do opieki i zupełnie jej pozbawionych w globalnej wiosce. Zachęcam do powtórnej lektury tego wystąpienia, tym bardziej, że Ks. Hoser piastuje od 2005 roku odpowiedzialną funkcję w Watykanie, będąc Arcybiskupem odpowiedzialnym za Papieskie Dzieła Misyjne.
Przeczytaj

Wolontariat w trosce o chorego razem z Kościołem i Służbą Zdrowia

Dzień Chorego na Pomorzu ma dobre tradycje, do których należy również coroczne spotkanie z wolontariuszami i przyznanie nagrody Wolontariusza Roku Archidiecezji Gdańskiej. Zarówno Caritas, jak i wiele innych instytucji, w tym Duszpasterstwo Akademickie przy AMG i Fundacja Hospicyjna realizują jedno z postulatów stojących u początku Światowego Dnia Chorego – „popieranie coraz cenniejszego zaangażowania wolontariatu". W przemówieniu do Biskupów Polskich z grudnia 2005 roku Papież Benedykt XVI powiedział: „Różne formy wolontariatu stawiają sobie za cel pomoc ludziom potrzebującym (...) Nie można nie doceniać dzieła tych, którzy wzorują się na przykładzie ewangelicznego Samarytanina. Trzeba wolontariat wspierać i animować”.

Spotkanie wolontariuszy z okazji Dnia Chorego, a także promocja bezinteresownej pomocy są owocami wspólnej refleksji i obchodów tej szczególnej uroczystości. Dla środowiska Służby Zdrowia dobrym zwiastunem jest fakt udziału wielu studentów AMG w szkoleniach i praktykach wolontariackich. Kościół jest obecny w formacji wolontariatu i w jego promocji w hospicjach i innych instytucjach pomocowych. Wiele inicjatyw społecznych, w tym na przykład ogólnopolska kampania „Hospicjum to też Życie” nie byłoby możliwych bez ofiarnej pomocy wolontariuszy. Rozwój wolontariatu w naszym środowisku, świadomość społeczeństwa obywatelskiego i sztuka współpracy różnych instytucji dla dobra pacjenta i jego rodziny to wymierne owoce obchodów Dnia Chorego. Modlitwą, dobrą myślą i życzliwością wobec wspólnych inicjatyw popierajmy ideę, którą przed laty zobaczył poprzez swoje cierpienie i choroby spotykanych ludzi nasz Wielki Rodak, Ojciec Święty Jan Paweł II. Realizacja założeń Światowego Dnia Chorego będzie najpiękniejszym podziękowaniem za dzieło Jego życia.

Ks. dr Piotr Krakowiak SAC, Krajowy Duszpasterz Hospicjów