Dla opiekunów

Wybrane aspekty komunikacji niewerbalnej

Informacje, które przekazujemy w sposób niewerbalny, czyli gesty, postawa ciała, mimika twarzy, ton głosu, wygląd, kontakt fizyczny i kontakt wzrokowy, mają silniejszą moc oddziaływania na rozmówcę niż słowa. Przekaz niewerbalny stanowi o naszej wiarygodności, nastawieniu do rozmówcy. Podobnie uwidaczniają się także negatywne przesłania. Niepewność, lęk, złość, zmęczenie, lekceważenie mogą spowodować zniechęcenie u drugiej osoby, która takie komunikaty odbierze.

Kontakt wzrokowy. Umiejętność patrzenia rozmówcy w oczy, nawet jeśli on nie podtrzymuje kontaktu wzrokowego, może przynieść korzyści obu stronom. Nasz rozmówca może poczuć się dostrzeżony i ważny, a my mamy możliwość zauważenia wielu istotnych rzeczy, wynikających z jego postawy i zachowania. Oczywiście mowa tu o naturalnym patrzeniu się w oczy rozmówcy, a nie o wpatrywaniu się w nie. Trudności w utrzymaniu kontaktu wzrokowego również przynoszą bardzo ważne informacje. Przede wszystkim mogą być sygnałem dla nas, że poruszony temat jest trudny, krępujący lub budzi lęk, zażenowanie, niechęć czy poczucie zagrożenia.

Dostrojenie. Oznacza współdziałanie z rozmówcą poprzez częściowe upodobnienie się do jego sposobu gestykulacji lub mówienia. W pewien sposób naśladujemy gesty, ton głosu, rytm wypowiadanych słów, co może powodować wzrost porozumienia czy poczucia bezpieczeństwa. W ten sposób dajemy rozmówcy sygnał, że jesteśmy zaangażowani, zależy nam, by mu pomóc.